بخت بیدار

روزی روزگاری نه در زمان‌های دور، در همین حوالی مردی زندگی می‌کرد که همیشه از زندگی خود گله‌مند بود و ادعا می‌کرد “بخت با من یار نیست” و تا وقتی بخت من خواب است زندگی من بهبود نمی‌یابد. پیر خردمندی وی را پند داد تا برای بیدار کردن بخت خود به فلان کشور نزد جادوگری توانا برود. او رفت و رفت تا در جنگلی سرسبز به گرگی رسید..

گرگ پرسید: ای مرد کجا می روی؟

مرد جواب داد: می‌روم نزد جادوگر تا برایم بختم را بیدار کند، زیرا او جادوگری بس تواناست!

گرگ گفت: می‌شود از او بپرسی که چرا من هر روز گرفتار سر دردهای وحشتناک می‌شوم؟

مرد قبول کرد و به راه خود ادامه داد.

او رفت و رفت تا به مزرعه‌ای وسیع رسید که دهقانانی بسیار در آن سخت کار می‌کردند.

یکی از کشاورزها جلو آمد و گفت: ای مرد کجا می‌روی؟

مرد جواب داد: می‌روم نزد جادوگر تا برایم بختم را بیدار کند، زیرا او جادوگری بس تواناست!

کشاورز گفت: می‌شود از او بپرسی که چرا پدرم وصیت کرده است من این زمین را از دست ندهم زیرا ثروتی بسیار در انتظارم خواهد بود، در صورتی که در این زمین هیچ گیاهی رشد نمی‌کند و حاصل زحمات من بعد از پنج سال سرخوردگی و بدهکاری است؟

مرد قبول کرد و به راه خود ادامه داد.

بخشی از کتاب بابا لنگ دراز اثر جین وبستر



از نامه های بابا لنگ دراز به جودی ابوت

جودی! کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند و زندگی را یک مسابقه دو می دانند و می خواهند هرچه زودتر به هدفی که در افق دوردست است دست یابند و متوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند و اگرهم برسند ناگهان خود را در پایان خط می بینند. درحالی که نه به مسیر توجه داشته اند و نه لذتی از آن برده اند.

دیر یا زود آدم پیر و خسته می شود درحالی که از اطراف خود غافل بوده است. آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت و فرصت و زمانی که ازدست رفته و به دست نخواهد آمد. ...

جودی عزیزم! درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم.

هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود.

پس هرکسی را بیشتر دوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.

                                                                              دوستدارتو : بابالنگ دراز

 

 

ما همه همسفریم

زندگی دفتری ازخاطرهاست ...

یک نفر در دل شب ، یک نفر در دل خاک ...

یک نفر همدم خوشبختی هاست ،

یک نفر همسفر سختی هاست ،

چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد...

ما همه همسفریم

محرم امسال

بچه ک بودم عاشقه سلام کردن و احترام گذاشتن علم ها بودم البته الانم از دیدنش سیر نمیشم.

اون موقع ها عشقه اینو داشتم ک بیافتم دنباله دسته و مثله مردا زنجیر بزنم البته سنم ک رفت بالا فهمیدم خانوما فقط میتونن از دور به آقایون نگاه کنن از اون به بعد کارم شده بود نگاه کردن به مردا و پسرایه دسته ها.

چند ساله ک دیگ زیاد تو نخه پسرا و جوونایی ک تو دسته سینه و زنجیر میزنن نیستم و بیشتر به زنا و دخترایی ک شیک و پیک کردن یا اینکه چسبیدن به دوست پسرشون یا اینکه دارن آمار میدن  نگاه میکنم و واسم جالبه.

امسال واسم با همه محرم ها خیلی خیلی فرق میکنه چون دیگه نه به آدمایه تو دسته نگاه میکنم و نه به آدمایه بیرونه دسته چشمم رو دوختم زمین و فقط فکر میکنم به اتفاق و علتش و عظمتش و خیلی چیزا ک واسم شده سوال.

می نویسم

روزایه غمناک آدم رو یاده غم هاش و از دست رفته هاش میندازن.......گاهی نبوده اونی ک باید باشه انقدر اذیتت میکنه ک تو غمه نبودش غرق میشی....زندگی همینه.....همیشه باب میلت نیست!

واسم میل شده بود:

می نویسم...

می نویسم از تو برای تو و دور از تو ....
بدون هراس از خوانده شدن...
بگذار همه بدانند...

می نویسم برای تو...
برای تویی که بودنت را...
نه چشمانم میبیند...
و نه گوش هایم می شنود...
و نه دستانم لمس می کند...

تنها با شعفی صادقانه ... 
با دلم احساست می کنم... !!!!

پرتگاه

اگه خدا تا لب پرتگاه بردت، بدون یا از پشت تو را گرفته یا همون لحظه پرواز رو یادت می ده.

وصیت پدری

وصیت پدری

روزی پدری هنگام مرگ فرزندش را فراخواند و گفت فرزندم تو را چهار وصیت دارم و امیدوارم که در زندگی به این چهار توجه کنی
اول اینکه اگر خواستی ملکی بفروشی ابتدا دستی به سرو رویش بکش و بعد بفروش
دوم اینکه اگر خواستی با............(ادامه مطلب)

نقشه

نقشه‌های جهان به چه درد می‌خورند

نقشه‌های تو را دوست دارم

که برای من می‌کشی

خطوط مرزی و رودخانه‌ها ... متروها ... خانه‌ها

نقشه‌ی کوچک‌ات را دوست دارم

که دیده‌بانان چهار سویش

از برج مراقبه با صدای بلند با هم صحبت می‌کنند

و من این‌سو تا آن‌سویش را

با غلتی طی می‌کنم .

 

"شمس لنگرودی"

 

آزادی

در اطراف خانه ی من

آن کس که به دیوار فکر می کند ، آزاد است !

آن کس که به پنجره .... غمگین !

و آن کس که به جستجوی آزادی است ،

میان چار دیواری نشسته

می ایستد .... چند قدم راه می رود !

نشسته .... می ایستد

چند قدم راه می رود !

نشسته .... می ایستد .... چند قدم راه می رود !

نشسته

می ایستد .... چند قدم راه می رود !

نشسته .... می ایستد

چند قدم ....

حتی تو هم خسته شدی از این شعر

حالا چه برسد به او که .... نشسته

می ایستد ....

نه ! .... افتاد !

 

"گروس عبدالملکیان"

معنی اسم کشورها+

سری 2 :ایران هم توش هست

اوروگوئه: شرقی؛  

اوکراین: منطقه مرزی (اسلاوی)؛ 

ایالات متحده امریکا: از نام آمریگو وسپوچی دریانورد ایتالیایی؛ 

ایتالیا: شاید به معنی ایزد گوساله (یونانی)؛ 

ایران: سرزمین آریایی‌ها٬ برگرفته از واژهٔ «آریا» به معنی نجیب و شریف؛ 

ایرلند: سرزمین قوم ایر(انگلیسی)؛ 

ایسلند: سرزمین یخ (ایسلندی)؛ 

باهاما: دریای کم عمق یا ریشدارها(اسپانیایی).

بحرین: دو دریا (عربی)؛ 

برزیل: چوب قرمز؛ بریتانیا: سرزمین نقاشی شدگان (لاتین)؛ 

بلژیک: سرزمین قوم بلژ (از اقوام سلتی)، واژه بلژ احتمالاً معنی زهدان و کیسه می‌داده؛ 

بلیز: یا از نام دزدی دریایی به نام والاس یا از واژه‌ای بومی به معنای آب گل آلود؛ 

بنگلادش: ملت بنگال (بنگلادشی)؛ 

بوتان: تبتی تبار؛ بوتسوانا: سرزمین قوم تسوانا؛ 

بورکینافاسو: سرزمین مردم درستکار (از زبان‌های موره –دیولا)؛ 

بولیوی: از نام سیمون بولیوار مبارز رهایی بخش آمریکای لاتین؛ 

پاراگوئه: این سوی رودخانه؛ 

پاکستان: سرزمین پاکان (فارسی /دری).

پاناما:جای پر از ماهی (زبان کوئِوا)؛ 

پرتغال: بندر قوم گال (از اقوام سلتی) (لاتین)؛ 

پورتوریکو: بندر ثروتمند (اسپانیایی)؛